Alexander Wolfram (pseudoniem van Daan Cupers) schrijft op zijn website dat zijn debuut ‘een boek voor de jeugd [is], maar het is evenzeer een boek voor volwassenen’. Dat klopt aardig, omdat het dubbele perspectief van het boek zowel een kinderlijke als een volwassen lectuur toestaat.
In Ooit zal alles anders zijn kan Tobe, een kleine jongen, niet weerstaan aan de verleiding om van huis weg te lopen. Op een warme zomernacht, ‘een nacht die zich de zon herinnert terwijl ze op regen wacht’, is het zover. Het toeval leidt hem naar een volwassene die hem verrassend bekend voorkomt. De man lijkt wel wat op Tobes vader, maar dan met minder lawaai en minder geweld. Het tweetal gaat op zoek naar Tobes huis. Als ze voorbij een park komen, staat daar een grote eik. Tobe klimt erin, zijn nieuwe vriend volgt hem. In de kruin van de eik voeren ze een gesprek over dromen, God en veiligheid.
Tot zover de kinderlijke lezing. Het volwassen standpunt is dat van een schrijver die, tot zijn eigen verbazing, op stap is met zijn eigen creatie: het jongetje over wie hij net een verhaal aan het schrijven was. Tobe is zijn jongere zelf, het verhaal over hem een poging om in het reine te komen met onaangename jeugdherinneringen. Tobe en zijn volwassen zelf weten dat er twee manieren zijn om te ontsnappen. Een positieve en een negatieve: vliegen en vallen. Hun gesprek in de eik is alleen maar op het eerste gezicht lichtvoetig en springerig: ze aarzelen tussen hoop en wanhoop, vliegen op de kracht van hun verbeelding of uit de boom vallen.
Ook God past in dat plaatje: een machtige godheid is een vorm van bescherming, datgene wat ze thuis zo pijnlijk missen...
Wolframs poëtische proza is niet helemaal vrij van effectbejag en de obstinate keuze voor uitsluitend korte zinnetjes heeft soms iets geconstipeerds, maar over het algemeen is Ooit zal alles anders zijn een subtiel verhaal over verbeelding en harde werkelijkheid. Wolfram laat zijn novelle kalmpjes meanderen en bestrijkt ondertussen een verrassend groot thematisch terrein. Of de zorgvuldige bladschikking en de beslissing om alle tekst te drukken in nachtblauw, veel toevoegen, weet ik niet. De tekst had ook gewoon in zwart-wit z’n werk gedaan. Het boekje wordt er mooier van – dàt wel.
Alexander Wolfram, Ooit zal alles anders zijn. De Eenhoorn, 152 bladzijden, € 15,50.
De beknopte besprekingen in de reeks Spelelementen, gewijd aan speels werk uit de Vlaamse marge, verschijnen exclusief op de blog. Morgen: Cornelia van Lierop.
Berichten
0 reacties:
Een reactie plaatsen